PA.ploy's profile* ~ - : { My little worl...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    December 22

    Minute Of Love

     
     
     
     
     
    วันที่จับมือกัน  เธอกับชั้นนั้นลืมบ้างไหมว่าเมื่อไร่  จำอะไรได้บ้างไหม
     
    ว่าสุดท้ายอะไรที่ทำให้ได้พบกัน  แล้วใครรักใครก่อน??  ไม่รู้ว่าเรารักกันเมื่อไร่
     
    แต่ความรู้สึกของชั้นวันนั้นเท่านั้น(มันได้ตอบคำถาม)  บอกกับชั้นว่าเธอคนนี้(อยู่กับชั้นบนโลกใบนี้)
     
    และนับตั้งแน่นาทีตรงนั้นที่ชั้นเพิ่งรู้ว่ารักเธอ
     
    *ก็อยากให้รูว่านับตั้งแต่วันนั้น  ทุกวินาทีของชั้น  บอกกับชั้นว่าโลกนี้มีเธออยู่
     
    เพราะชั้นไม่เคยรู้สึก  อะไรมากมายเท่านี้    ก็อยากให้รู้ว่าแม้จะอยู่ห่างไกล
     
    ถึงแม้จะอยู่ตรงไหน  ถ้าโลกนี้นั้นมีแค่ใครซักคนหนึ่ง  ให้คิดถึงกันทุกวัน
     
    จะทำให้หมดคำถามตลอดไป (และจะอยู่ข้างๆกันตลอดไป)
     
    อยู่ด้วยกันและอยู่ข้างๆกันบนโลกใบนี้    อยู่ด้วยกันและจะอยู่ข้างๆกัน....   
     
     
     
    :Minute  Of  Love - Armchair:
     

     
     
    ฟังแล้วรู้สึกดีแหะ  ไม่ได้อัพแนวนี้มาตั้งนานแล้ว
     
    โลกใบนึงมีคนเป็นล้าน  ถ้าได้หยุดอยู่ที่ใครซักคนนึง..แค่เพียงคนเดียว..ก็เพียงพอ
     
    ^^
     
     
     
    December 08

    T^T

     
     
     
     
     
    อาทิตย์หน้าจะกลับบ้านแล้ว  ไม่รู้จะกลับไปทำไมเหมือนกันแต่รู้ว่าอยากกลับ
     
    อยากไปสวนรถไฟไม่ได้ไปมานานมากๆ   อยากกลับไปเป็นแบบเมื่อก่อน
     
    ไม่อยากคิดมากก็ออกไปไหนต่อไหนได้ตามใจ   ใช้เวลาอยู่กับตัวเองทั้งวัน
     
    มันคงจะดีถ้าชีวิตไม่ต้องมีเรื่องให้คิดมากมาย
     
    จะทำยังไงถ้าวันนึงตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าอะไรๆรอบๆตัวมันเปลี่ยนไปจากเดิม
     
    จะรับความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นเร็วขนาดนั้นได้ยังไง
     
    จะเปลี่ยนตัวเองซะใหม่ไปพร้อมกับสิ่งรอบตัว
     
    หรือจะไม่ยอมเปลี่ยนตัวเองแล้วอยู่กับโลกใบเดิมที่เคยเป็น
     
    ชีวิตวันนี้มันคืออะไร??  ที่ยังหายใจอยู่..ที่ยังเดินได้อยู่   เพราะอะไร
     
     
     
     
     
     
     
    November 30

    หนาวง่า

     
     
     
     
     
    ใครก็ได้บริจาคเสื้อกันหนาวให้เด็กยากไร้หน่อยยยยยยยยยยยย
     
    แง้ง..อย่างหนาวเลยอาบน้ำทีต้องยืนทำใจอยู่ก่อน  5  นาที
     
    เมื่อคืนใส่ถุงเท้านอนกันเลยทีเดียว
     
    นี่ยังน้อยนะเพราะเพิ่งเริ่มหนาวได้ไม่กี่อาทิตย์  มันจะไปหนาวมากกว่านี้ช่วงก่อนปีใหม่
     
    แล้วก็หลังปีใหม่ไปซักเดือน 
     
    ช่วงนี้มีแต่คนทักว่าหน้าหมองลงแถมดูเหมือนเด็กขี้โรคอีกต่างหาก
     
    ไร้ว๊า  เหมือนตรงไหนว่าเค้ากันเข้าไป  เหอะ
     
    อยากกลับบ้านอะ  อยากหนีหนาว
     
    คือเป็นคนทนร้อนมากกว่าอากาศหนาวๆอย่างงี้  ขี้หนาวอะ
     
    เนี่ยตั้งแต่หนาวมาไข้ขึ้นมาสอบรอบ  กว่าจะหยุดไอได้แต่ทีเป็นอาทิตย์เลยง่ะ
     
    T^T
     
     
     
     
     
     
     
    November 23

    ไม่ฉะบายยยย

     
     
    ไข้ขึ้นอีกแร้วเรา  เมื่อคืนรู้สึกหนาวนอนตัวสั่นเกือบชัก
     
    ไอทั้งคืนจนทองเกร็งเจ็บคอไปหมด    ไปหาหมอมาได้ยากินเป็นกองเลย  ไม่น่าไปเลยไม่อยากกินยาอะ  T^T
     
    ตายๆยิ่งไม่ค่อยปรกติสุขกับชาวบ้านเค้าอยู่ด้วย
     
    ลอยกระทงปีนี้คงกลับบ้านต่างจังหวัดอะแหละ   ไม่ได้กลับมาหลายเดือนแล้ว
     
    ต้องไปกินข้าวแล้วเพราะต้องกินยาอีกเป็นกระสอบ
     
    แค่นี้แหละนะคราวนี้สั้นๆแค่นี้แหละ   ปวดหัว  มึนตึบ  
     
    งิ้งงงงงงงงงง
    November 09

    เหอะๆ

     
     
     
     
     
     
     
     
    ตอนนี้ที่นี่หนาวแล้วล่ะ   ผลที่ตามมาก็คือเป็นหวัดไข้ขึ้นน้ำมูกย้อย
     
    กินยามาหลายวันไม่หายซักที   กินแล้วก็ง่วงหลับ  ตื่นขึ้นมาก็กิน
     
    น้ำหนักขึ้น  กางเกงนักศึกษาติดพุงฟิตแบบว่าเรียนเสร็จต้องรีบกลับหอถอดกางเกงให้พุงป็นอิสระ
     
    นี่แหละเบื้องหลังความผอมความดูดีที่ใครๆพูดกัน
     
    โฮะๆ  เอามะผอมแต่ลงพุง  หน้ากางอีกต่างหาก
     
    ช่วงหลังๆมาไม่ค่อยอัพเรื่องที่ไม่ซีเรียดซักเท่าไร 
     
    แต่ก็ยังมีเรื่องให้คิดอยู่ดีแหละ   แต่ไม่อยากให้กลายเป็นพวกสเปซที่มีแต่เรื่องหดหู่ไปซะก่อน
     
    อาทิตย์หน้าจะกลับบ้านซะทีแล้ว   แล้วเจอกันน๊า   (ถ้ามีโอกาศใช่มะ เหอะๆ)
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    October 28

    *

     
     
    พรุ่งนี้ก็เปิดเทอมแล้ว    ตั้งใจว่าจะเริ่มอะไรใหม่ๆเผื่ออะไรๆจะดีขึ้นบ้าง
     
    ตอนนี้ยังมีความคิดจะย้ายไปดุริยางค์ศิลป์สากล  คงจะเอกฟลุต
     
    แต่ยังไม่แน่ดูเทอมนี้ก่อนว่าจะรอดรึเปล่า
     
    ไม่คิดว่าประวัติศาสตร์เอาเข้าจริงมันจะขนาดนี้   จะตายแล้ว
     
    เทอมนี้ตั้งใจว่ากลับบ้านทุกเดือน      ก็จะไปหอสมุดแห่งชาติบ่อยๆ   มีความรู้สึกว่าผลงานที่ทำออกมามันไม่ดี
     
    มัวแต่อะไรก็ไม่รู้เรา   ตอนนี้ข้อเท้าข้างซ้ายก็พันๆไว้อยู่  ไม่รู้เป็นอะไรอยู่ๆก็ปวดซะงั้น  ปวดจนเดินเป๋ไปแล้ว
     
    เฮ้ออออออออ    ป่ะ..ก่อนอื่น..ไปเมากันก่อนดีกว่า  5555555+
     
     
    *โหมดสติแตก*
     
     
    September 10

    ?

     
     
     
     
    ตอนนี้ชีวิตมีแต่หนังสือจริงๆ  จะทำทันมั๊ยก็ไม่รู้  ทุกวันนี้เครียดนะ
     
    ไร้กำลังใจ  ไร้ความรู้สึก  ไร้รอยยิ้ม  นี่กุคนหรือหุ่นยนต์
     
    อยากกลับบ้าน  อยากหลบไปพัก  อยากแอบร้องไห้ในห้องตัวเอง
     
    มีมือถือไว้ทำสากกะเบือกำลังจะไปหาครกและเผื่อมันจะมีประโยชน์มากกว่านี้
     
    สิ่งที่อยากทำตอนนี้นึกออกอยู่อย่างเดียว  เมาๆๆๆ เมามันอย่างเดียว
     
    เมื่อคืนก็เละไปหนึ่งคืน แต่ก็ทำให้หลับง่ายดี
     
    วันๆหมดไปกับเหล้ากับเบียร์  ไม่ได้อยากทำตัวไร้สาระไม่มีค่าแบบนี้นะ
     
    แต่นึกอะไรไม่ออกจริงๆแค่หาทางทำให้ตัวเองหลับง่ายที่สุดเท่านั้น
     
    ก็งี้แหละก็แค่คนหนีปัญหาอย่างไอ้ควายพลอย
     
    ชีวิตมีแต่เรื่อง
     
    T_T
     
     
     
     
     
    September 02

    ..

     
     
    เหนื่อยมาก..ท้อมาก..เศร้ามาก
     
    วันๆคิดอะไรไม่ออกเลยช่วงนี้ 
     
    สมองตัน  เบลอไปเลย
     
    รายงานจะทำทันมั๊ย  ถ้าไม่รอดจะทำยังไง
     
    อยากร้องไห้แต่กลัวคนเห็น
     
    อยากกลับบ้าน  แต่ยังไม่มีเวลา
     
    อยากหายตัวไปไกลๆซักพักแต่คงทำไม่ได้
     
    T_T
     
     
    August 12

    >>??<<

     
     
    จริงรึเปล่า..??..ที่เค้าว่ากันว่าคนเรามีอยู่สองอย่าง..
     
    >> Unlucky In Love..But!! Lucky In Game.. <<
     
    >> Unlucky In Game..But!! Lucky In Love.. <<
     
    ถ้าเป็นแบบนี้จริง..แล้วเราตอนนี้อยู่ในข้อไหนล่ะ
     
    ออ..แต่จำได้ว่าจาเคยเขียนไว้ให้  ขอให้เรา Lucky ทั้งสองอย่าง
     
    ให้มันจริงเถอะว่ะเพื่อน..ที่มึงอุตส่าห์อวยพรให้กูก่อนจบน่ะ
     
     
     
     
    ปล.จะกลับบ้านที่กทม.อีกทีตอนต้นเดือนกันยานะ -  คิดถึงเพื่อนๆคับ
     
     
     
     
     
    July 16

    ....

     
     
     
    กลับมาจากไปสุโขทัย - อยุธยา กับภาควิชาแล้ว
     
    สนุกนะแต่เหนื่อยมากเลย   วันพฤที่ผ่านมาเลยไม่ได้ลงไปตามนัดของเพื่อนๆ
     
    ช่วงนี้โลกเหมือนจะกลับมาดูดีอีกครั้งหลังจากที่ชีวิตวุ่นวายมาก..มากเกินไป
     
    ตอนนี้ถึงแม้จะเหงาไปบ้างแต่ก็ยิ้มได้เสมอ
     
    ต่อจากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นอีกจะทำทุกอย่างให้ดีที่สุดก็แล้วกัน
     
    ..พูดอะไรไม่ออกมันมีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะมาก  จนเหนื่อย  ขอยืนอยู่จุดเดิมก็แล้วกัน
     
    อยู่เฉยๆซะบ้าง  เผื่อหายเหนื่อยแล้วจะได้เดินต่อ..
    July 11

    ??

     
     
     
     
     
     
    ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าเป็นอะไรไป..??
     
    แต่ตอนนี้รู้อยู่อย่างเดียว
     
    กูคิดถึงพวกมึงวะ..จริงๆนะ
     
    ถ้ากูอยู่ที่นั้นเหมือนเมื่อก่อนกูคงไปหาพวกมึงนานแล้ว
     
    หรือไม่ก็คงออกไปไหนมาไหนคนเดียวเหมือนเดิม
     
    แต่ตอนนี้อยู่ที่นี่..ไปไหนไม่ได้อะ
     
    ..เซ็ง.. 
     
     
     
     
     
    July 01

    กรูโสด

    สถานะตอนนี้
     
     
     
     
    โสดดดดดดดดดดดดดดดด
     
     
     
     
    เป็นไงเจ็บมั๊ยล่ะเรา
     
     
     
     
     
     
    ก็คนมันไม่มีอะไรดีซักอย่าง
     
     
     
     
     
    สมควรแล้วไอ้ควายพลอย
     
     
     
     
     
    T^T
     
     
     
     
     
     
     
     
    ป.ล.เจอหน้าอย่าถามอะไรทั้งสิ้น  ไม่อยากร้องไห้ให้ใครเห็น
     
     
    June 10

    T_T

     
     
    Be  brave  and  have  faith  in the  truth.
     
    I  know  it  is  easier  said  than  done.
     
     
     

     
     
     
     
    แมร่งเอ้ย....รายงาน 7  เล่มคับพี่น้อง
     
    วิชาเอกล้วนๆ
     
    ตายแน่กรูจะทำทันมั๊ย
     
    แค่เล่มเดียวก็กระอักแล้ว
     
    มาเก็บศพกรูแถวห้องสมุดที
     
    แถมวันอังคารอาจารย์นัดสอนเพิ่มตลอดทั้งเทอม
     
    ตั้งแต่ทุ่มครึ่งเลิกกี่โมงตามใจอาจารย์
     
    ซาบซึ้งกินใจมั๊ยคับพี่น้อง
     
    ไว้อาลัยให้กรูที
     
    กรูตายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
     
    T^T
     
     
     
     
    March 31

    ...

     
     
     
     
     
     
     
    เซ็งโว้ย
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    February 05

    คิดถึงเพื่อน

     
     
    กลับมาแล้ว....กลับมาจาก กทม. หลังจากที่ไปกินข้าวกับเพื่อนๆเมื่อวันที่ 2 มาแล้ว
     
    ดีใจมากๆเลยล่ะ   มีความรู้สึกว่าไม่ได้เจอกันนานมากๆ
     
    ดูทุกคนก็ยังคงมีรอยยิ้มเหมือนเดิมแบบทุกที   ^^
     
    ว่าแต่ทำไมมีแต่คนทักว่าเรา ผอมลงล่ะ    ไม่ได้ทำอะไรเลยนะเนี่ย   เอาแต่นอนอยู่หอ
     
     
    ย้อนกลับไปที่วันนั้นดีกว่า   เราก็มาตัดผมแถวรามตั้งแต่เช้าแล้วก็เจอไอ้เถิกมอนตอนเกือบ 11 โมง
     
    หาไรกิน  แล้วไปนั่งแถวเอแบคอยู่พักใหญ่  จนช่วงเย็นเพื่อนๆเริ่มมาแล้วก็ไปที่ร้าน  "ทะเลบางกอก"
     
    บรรยากาศดีมากๆเลยนะ   เอ๊ะ....ทำไมเพื่อนกรูมันน่ารักจังวะ  หุหุ  เขิลลลลลลลลลลลลลลลลลล
     
    เป็นอะไรไปเรา  หวั่นไหวๆ   โฮะๆ
     
    ก็นะกินไปคุยไปกันเรื่อยๆ     ไอ้เมย์กะฟ้าอยากกินเหล้าซะงั้น  แต่อดไปใสชุดนักศึกษากันมาทั้งน้านนนนนน
     
    แล้วก็นั่งเป็นนายแบบนางแบบกันใหญ่เลยทีเดียว   แล้วก็มีเป่าเค้กวันเกิดของเยียร์กับโบ๊ท  
     
    เค้กอร่อยอะ   จำได้ๆ   
     
    พอถึงเวลาก็ต้องร่ำลากัน   ไม่เป็นไรเนอะเดี๋ยวก็เจอกันใหม่    แต่วันนั้นมีวคามสุขมากเลยล่ะ
     
     
    ขี้เกียจเล่ายาว  เอาแค่นี้แหละ   แต่เค้าจำได้น๊า
     
    ใครถ่ายรูปไปอัพสเปซมาให้จิ๊กกันบ้างล่ะ
     
    ไปและ  เดี๋ยวตี 3 ต้องขึ้นรถที่คณะไปลาว  -*-
     
     
     
    January 11

    ..

     
    ได้เวลาอัพสเปซเป็นครั้งแรกของปีซะที  
     
    ช้าไปมั๊ยถ้าจะพูดว่า  Happy new year
     
    ช่วงปีใหม่ที่ผ่านก็กลับ กทม.  แต่ไม่ได้ไปไหนหรือเจอใครเลย  อยู่กับทางบ้านตลอดไม่ค่อยมีเวลาด้วย  โทษทีน๊า
     
    แต่ยังไงวันที่  2  ก.พ. นี้จะลงไปงานคืนสู่เหย้าโรงเรียนแน่ๆ  ไว้เจอกันนะเพื่อนๆทั้งหลาย
     
    คิดถึงวะ  ไม่ได้เจอกันนานมาก
     
    เออ....ช่วงนี้ร่างกายไม่ค่อยสมประกอบเท่าไร่  เมื่อคืนก็ไข้ขึ้น
     
    แขนก็บวมซะงั้นเลยต้องทายาแล้วพันแขนซ้ายไว้เนี่ย
     
    แถมปวดตาอีกต่างหากแถวนี้ฝุ่นโคตรเยอะเลย   ต้องให้เมทหยอดตาให้แทบทุกวัน
     
    เสียตังค์กับค่ายาเป็นว่าเล่น  
     
    หิววะ  เมื่อไร่เพื่อนจะเรียนเสร็จวะ   จะได้กินยาซะที   เบื่อตัวเองจัง
     
    ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ป่วยบ่อยมาก  -*-
     
    ไปและ....ไว้เจอกันนะเพื่อน
     
     
    December 15

    มาแล้ววววววว

     
    ไม่ได้อัพมานานมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    จะไม่ปล่อยร้างและคราวนี้    ก็ขอเล่าเรื่องของตัวเองและกัน
     
    ตอนนี้ปั่นรายงานวิชาเอกอยู่รายละเอียดเยอะมาก   โรคอยู่หน้าคอมนานๆแล้วปวดตาก็กำเริบ -*-
     
    ช่วงมหาลัย(ซ้อม)รับปริญญา 15-19 ก็ค่อยยังชั่วหน่อย  มีเวลาให้ปั่น
     
    หลังจากนั้นก็สอบ   22-24 แล้วก็ 28 สอบเสร็จเช้าก็ลงกทม.เลย
     
    คิดถึงถิ่นฐานเต็มทน     อยากเจอเพื่อนๆพี่ๆทุกคนเลย    
     
    อยู่ที่นี่นะ  เงินหมดไปกับการกินจริงๆ   หมดแบบแทบไม่มีเก็บ   
     
    ส่วนใครๆที่เจอเราแล้วชอบถามเรื่องน้องแอน....ก็นะ
     
    รักกันดีเหมือนเดิม   คบกันมาได้  2  ปีแล้วล่ะ  ^_^
     
    เดี๋ยวปีหน้าจะพาไปเปิดตัว  โฮะๆ  พูดแล้วก็คิดถึงจัง
     
    งืมๆ....ช่วงนี้เพื่อนๆเป็นไงกันบ้างนะ  หายๆกันไปหมดแหะ
     
    ไม่รู้ว่าเป็นยังไงกันบ้างอะ  รักษาสุขภาพกันด้วยนะ  ขอให้ได้เกรดเอกันเยอะๆน๊า
     
    มีเรื่องอะไรคุยกันได้เหมือนเดิม   ยังเป็นห่วงทุกคนเสมอ
     
    ช่วงนี้สลับใช้อยู่ 2 เบอร์
     
    0845128361 กับ 0815441896
     
    ส่วนพี่ๆกลุ่ม Blax3lv ช่วงนี้ก็ห่างๆกันไปเนอะ  คงเพราะต่างคนต่างโตขึ้น
     
    แล้วก็มีหน้าที่เป็นของตัวเองที่ต้องรับผิดชอบกัน    เข้าใจว่าต่างคนต่างมีทางเดินเป็นของตัวเอง
     
    ถึงจะห่างกันไป  แต่พลอยก็เชื่อนะว่าพวกเราน่ะ จูนกันติดเสมอ  เวลามาเจอกันก็คงยังเป็น
     
    ความรู้สึกดีๆเหมือนเดิม   คิดถึงพี่ๆน๊า....
     
     
    September 30

    วิชาเอกกรู T_T

     
    วันจันทร์นี้สอบวิชาเอกแล้วอะ  ตายๆขนาดเมื่อคืนนอนตี 4
     
    ยังอ่านไม่ถึงครึ่งเล่มเลย    คิดถูกคิดผิดวะนี่ เอกประวัติศาตร์
     
    หนังสือก็หนา   อ่านเล่มเดียวก็ไม่ได้  อาจารย์คนนี้ก็โหด
     
    เก็บคะแนนสอบปลายภาคครั้งนี้ทีเดียว 90 คะแนน  แง๊งงงงงงงงงงงงงง
     
    ตายแน่ไอ้พลอยเอ๊ย     ติดเอฟชัวร์ๆ   ขอร้องไห้ก่อนหนึ่งที  T_T
     
    ตอนนี้ก็มาอยู่ห้องเพื่อนตลอดเลย  เฮฮากันดี
     
    ทั้งก๊วนมีอยู่ 5 คน ผู้หญิง3   ทอม 2  โฮะๆ
     
    เด็ก กทม. 2 เด็กอยุธยา 1 เด็กขอนแก่น 1 เด็กหนองคาย 1
     
    ก็ดีเฮฮาแหกปากกันดีอะนะ  ส่วนคนอื่นๆไม่อยากจะบอกว่าคนแถวนี้ขี้นินทา
     
    เค้าอยากทำงานพิเศษอะ  ทำยังไงดีอะ
     
    งานทางเน็ตดีมั๊ย  จะโดนหลอกเปล่าหว่า
     
    สอบเสร็จวันที่ 21 ตุลา แน่ะ
     
    คงไปถึงกทม. เช้าวันที่ 22
     
    อยากกลับบ้าน  คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่นั้นเต็มที่
     
    กลับไปถ้าไม่เจอเพื่อนๆพี่ๆทั้งหลายนะ  งอน!!!!!
     
     
    July 15

    อารมณ์เหงา

    ไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรไป....อยู่ๆก็รู้สึกเหงา....เหงาแบบที่ไม่เคยเป็น

    เมื่อก่อนก็แค่รู้สึกแต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าต้องการใครซักคน

    เพียงคนเดียวที่พร้อมจะรับฟัง   พร้อมจะเข้าใจ  

    ดูเหมือนทุกวันนี้ที่ๆเรายืนอยู่มันเป็นด้านมืดของใครหลายๆคน

    แล้วก็ไม่รู้ว่าเมื่อไร่จะเดินออกจากตรงนี้ได้ซักที

    มีมั๊ยซักคน....จับมือแล้วยืนข้างกัน

    มีมั๊ยซักคน....พร้อมจะเข้าใจโดยอาจไม่ต้องพูดเลยก็ได้

    มีมั๊ยซักคน....คอยส่งยิ้มให้กันทุกครั้งอย่างจริงใจ

    มีมั๊ยซักคน....มาดึงพลอยออกจากด้านมืดนี้ที  เพราะรู้สึกว่ามันหนาว มันเหงาเต็มทน

     

     

     

    June 17

    เด็กหอ

     
    ตอนนี้ก็มาอยู่หอที่นี่ได้ซักอาทิตย์แล้วล่ะมั้ง....
     
    ได้รุมเมทชื่อ พี่เมย์  การโรงแรมปี 2    ห้องก็ดูกว้างดีแต่ร้อนไปหน่อย
     
    แถวนี้ตอนเย็นๆของกินเพียบเลยล่ะตั้งแต่มาอยุ่นี่ก็หมดไปกับค่ากินนี่แหละ
     
    นักศึกษาส่วนใหญ่ที่นี่ใช้มอเตอร์ไซด์กันเยอะมากๆเพราะถ้าไม่มีก็ไป-มา
     
    ระหว่างหอกับมหาลัยลำบากพอดู    ขนาดเดินเปลี่ยนตึกยังลำบากเลย
     
    และพลอยก็กำลังจะเป็นหนึ่งในนักศึกษาที่ขับมอเตอร์ไซด์เป็นกิจวัตร
     
    เพราะไม่มีไม่ได้จริงๆ     ถ้าชนที่ไหนเพื่อนๆพี่ๆมาเก็บศพพลอยด้วยและกัน เหอะๆ
     
    ช่วงนี้ก็รับน้องของมหาลัยอยู่ตั้งแต่5 โมงเย็น - 2 ทุ่ม     
     
    มีมา 2 วันและกรูยังไม่ได้ไปซักวันเลย  โฮะๆ        วันนี้กะจะไปและ         
     
    ออ..อีกเรื่องเน็ตที่ห้องมันไม่ค่อยดีเท่าไร่   เลยมาเล่นที่ร้านตรงข้ามหอ  สบายใจดี
     
     
     
    ปล. - วันที่ 24 คงไปไม่ได้จริงๆอะ  ขอโทษนะไอ้เมย์
     
    - วันที่ 29 ไหว้ครูก็ไปไม่ได้อะ      โทษทีเพื่อนๆ
     
    -  คิดถึงทุกๆคนเลยนะ \\ ^_^ //