ไม่รู้ว่าเราเป็นอะไรไป....อยู่ๆก็รู้สึกเหงา....เหงาแบบที่ไม่เคยเป็น
เมื่อก่อนก็แค่รู้สึกแต่ตอนนี้กลับรู้สึกว่าต้องการใครซักคน
เพียงคนเดียวที่พร้อมจะรับฟัง พร้อมจะเข้าใจ
ดูเหมือนทุกวันนี้ที่ๆเรายืนอยู่มันเป็นด้านมืดของใครหลายๆคน
แล้วก็ไม่รู้ว่าเมื่อไร่จะเดินออกจากตรงนี้ได้ซักที
มีมั๊ยซักคน....จับมือแล้วยืนข้างกัน
มีมั๊ยซักคน....พร้อมจะเข้าใจโดยอาจไม่ต้องพูดเลยก็ได้
มีมั๊ยซักคน....คอยส่งยิ้มให้กันทุกครั้งอย่างจริงใจ
มีมั๊ยซักคน....มาดึงพลอยออกจากด้านมืดนี้ที เพราะรู้สึกว่ามันหนาว มันเหงาเต็มทน